Urodziła się w 1960 r. w Sępólnie Krajeńskim. Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni prof. Mieczysława Wiśniewskiego w 1989 r. Od roku 1996 pracuje na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Instytucie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa od 2012 r. na stanowisku profesora.
Głównym problemem jej twórczości jest wyrażanie treści duchowych przez materię malarską. Posługuje się językiem syntetycznej formy abstrakcyjnej opartym na symbolice światła i koloru.
”Pierwiastek abstrakcyjny w sztuce pojmuję jako wieczną zasadę, pierwotną i zasadniczą koncepcję powołującą sztukę do istnienia, nadającą jej głębię myśli, siłę wyrazu i sens. Podobnie objawia się w sztuce pierwiastek duchowy, który można odczytać jako uobecnienie sacrum. Niesie go ten sam ożywiający nurt nadający dziełom formę, jakość i wyraz.”
Mirosława Rochecka jest również autorką artykułów i esejów o sztuce.
